Υπογονιμότητα – Αντιμετώπιση του προβλήματος

Μάιος 15, 2014

Αναδημοσίευση συνέντευξής μου για την αντιμετώπιση της υπογονιμότητας στο περιοδικό BIG FISH και την δημοσιογράφο Σοφία Νέτα.

 

Μία από τις πιο σημαντικές στιγμές στην ζωή ενός ζευγαριού είναι η προσπάθεια για την απόκτηση παιδιού. Τι γίνεται, όμως, όταν η επίτευξη της εγκυμοσύνης καθυστερεί; Όπως μας εξηγεί ο δρ Αλέξανδρος Τζεφεράκος, μαιευτήρας – γυναικολόγος, ο οποίος έχει συμβάλει σε πάνω από 10.000 γεννήσεις παιδιών, και υπεύθυνος της μονάδας εξωσωματικής γονιμοποίησης της κλινικής ΡΕΑ, στην οποία πραγματοποιούνται πάνω από 1.000 κύκλοι εξωσωματικής γονιμοποίησης ετησίως, «η εγκυμοσύνη είναι αποτέλεσμα ενός πολύπλοκου συνδυασμού παραγόντων και συμβάντων. Ακόμα κι όταν όλα λειτουργούν άψογα, η σύλληψη μπορεί να χρειαστεί χρόνο και τύχη».

Πότε πρέπει ένα ζευγάρι να συμβουλευτεί έναν γιατρό ειδικό σε θέματα γονιμότητας;

Μια υγιής γυναίκα 30ετών εμφανίζει περίπου 20% πιθανότητες να μείνει έγκυος μέσασε έναν συγκεκριμένο μήνα. Θεωρητικά, περίπου το 90% των ζευγαριών μπορούν να αναμένουν τη σύλληψη κατά τη διάρκεια του πρώτου χρόνου των προσπαθειών τους για επίτευξη εγκυμοσύνης. Ωστόσο ζευγάρια που παρουσιάζουν ενδείξεις ότι πιθανώς υπάρχει πρόβλημα (π.χ. ιστορικό φλεγμονών ή επεμβάσεων στο γεννητικό σύστημα, διαταραχές στον κύκλο, ιστορικό αποβολών, προχωρημένη αναπαραγωγική ηλικία κ.ά. για τις γυναίκες και προβλήματα σπέρματος, διαταραχές στύσης και αζωοσπερμία για τους άνδρες) θα πρέπει να απευθύνονται νωρίτερα από τη συμπλήρωση ενός έτους ή ακόμα και πριν από την έναρξη της προσπάθειας.

Ποιες είναι οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές για να επιτύχει την πολυπόθητη εγκυμοσύνη ένα ζευγάρι;

Πριν από τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης ο γιατρός μπορεί να συστήσει μια σειρά από απλές θεραπείες υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως η πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας και η ενδομήτριος σπερματέγχυση. Η πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας ενδείκνυται σε γυναίκες με διαταραχές ωοθυλακιορρηξίας και περιλαμβάνει τη χορήγηση φαρμάκων και τον υπερηχογραφικό έλεγχο της ανάπτυξης των ωοθυλακίων. Όταν τα ωοθυλάκια φτάσουν στο επιθυμητό μέγεθος, προγραμματίζεται η επαφή με τον σύντροφο. Η ενδομήτριος σπερματέγχυση (IUI) περιλαμβάνει την παρακολούθηση της ανάπτυξης των ωοθυλακίων και επιπλέον την επεξεργασία του σπέρματος στο εργαστήριο, με σκοπό τον διαχωρισμό των κινητών σπερματοζωαρίων από τα ασθενώς κινούμενα ή ακίνητα. Και οι δύο τεχνικές έχουν το πλεονέκτημα ότι είναι ελάχιστα παρεμβατικές και έχουν μικρότερο κόστος, ωστόσο έχουν χαμηλότερα ποσοστά επιτυχίας σε σχέση με την εξωσωματική γονιμοποίηση και δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε γυναίκες με αποφραγμένες σάλπιγγες ή σε σοβαρά προβλήματα ανδρικού παράγοντα (πολύ χαμηλός αριθμός ή κινητικότητα σπερματοζωαρίων). Τέλος, η τεχνική της εξωσωματικής γονιμοποίησης αποτελεί τη σπουδαιότερη επεμβατική μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και χωρίζεται σε 3 στάδια:

1) την παραγωγή «πολλών» ωαρίων από τις ωοθήκες με τη χρήση της κατάλληλης ορμονικής θεραπείας, τα οποία στη συνέχεια παραλαμβάνονται με τη διαδικασία της ωοληψίας,

2) την ένωση του ωαρίου με το σπερματοζωάριο (γονιμοποίηση) έξω από τη σάλπιγγα της γυναίκας, και

3) τη μεταφορά του εμβρύου που δημιουργήθηκε με αυτό τον τρόπο μέσα στη μήτρα (εμβρυομεταφορά).

Πώς επιλέγουμε μια μονάδα υποβοηθούμενης αναπαραγωγής;

Η επιλογή της κατάλληλης μονάδας εξωσωματικής γονιμοποίησης θα πρέπει να γίνεται με βάση αντικειμενικά κριτήρια. Τα αποτελέσματα του κέντρου, η επιστημονική αρτιότητα του ιατρικού προσωπικού, αλλά και οι σύγχρονες τεχνολογικές υποδομές θα πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη στην απόφαση της επιλογής. Μετά από 25 χρόνια στον χώρο της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής η άποψή μου είναι ότι η αίσθηση της ασφάλειας που παρέχεται στη γυναίκα μπορεί να είναι καθοριστικής σημασίας. Η μονάδα γονιμότητας που θα επιλεγεί θα πρέπει να παρέχει όλη την ιατρική φροντίδα εντός αυτής, ώστε να μην υπάρχει αναγκαιότητα μετακίνησης σε άλλες εξωτερικές μονάδες, αν απαιτηθεί…»

Αλέξανδρος Δ. Τζεφεράκος

MERCK SERONO_YPOGONIMOTHTA-page-001

 

Send this to a friend